Heel aangrijpend de wekelijkse column van Marjan.
Deze keer over een 14 jarig meisje dat door de mannen van ‘t dorp gebruikt wordt, omdat ze geen man heeft. Ze heeft hierdoor inmiddels al 5 kinderen, dus kun je nagaan hoe jong ze was…
Haar column is hier te lezen.

Mocht je Marjan willen steunen met haar werk, dan kan middels deze link.
Als je er perse zelf nog wat aan over wil houden, kun je hier een mooie verjaardagkalender bestellen.

Je geld komt 100% zeker goed terecht. Er gaat niets aan overhead af in aangezien ze alleen met onbetaalde vrijwilligers werkt. Zelf probeert het echtpaar te leven van 1 euro per dag, zodat het geld zo goed als geheel besteed wordt aan hulp voor de bevolking die het zo hard nodig heeft.
Ik ben er zelf geweest en ik heb diep respect gekregen voor hun werk en inzet, zes dagen per week, van 7u ‘s morgens tot 7u ‘s avonds. Alleen de zondag hebben, nemen ze vrij, maar ook dan zijn ze vaak nog aktief voor lokale verenigingen.

Elke euro is heel erg welkom, doen dus!

Brief van Rita.

Ziek, ziek en nog eens ziek. Je kunt een vaute man zijn, a la, de standaard vrouw trapt daar toch wel in. Maar je bent echt ziek als je GHB gebruikt om vrouwen te ontvoeren en/of te verkrachten.
Drie weken geleden, heel toevallig zaterdagnacht om 1.00u net thuis, had net een half biertje op en er wordt gebeld uit ziekenhuis te A’dam…of ik als de sodemieter daar wil komen, want vriendin A is met de ambulance bij de Spoed Eisende Hulp binnengebracht met een GHB overdosis! Dus snel routebeschrijving opgezocht en uitgeprint en rapido er naar toe. Het arme ding zit daar in haar eentje, op een stoel geparkeerd, stuiptrekkingen, ogen wegdraaiend, tong kapot bijtend en moet ranja drinken. Ze heeft al tig liter op en nog heeft ze dorst. De aanwezige verpleging is nogal onvriendelijk. Achteraf vermoed ik dat dat komt omdat ze dachten dat ze dat spul zelf vrijwillig heeft genomen. Maar niets is minder waar. Madame was een week op cursus geweest, daar een ‘leuke’ collega ontmoet en ze zijn toen vriendinnen geworden. Die zaterdag had ze afgesproken met haar wat te gaan drinken in een cafe op het Rembrandtplein samen met haar vriend en een vriend van haar vriend. Deze laatste jongen is dus zo ziek geweest GHB poeder in haar Red Bull te gooien…
Gelukkig heeft ze op de wc een onbekend meisje aangesproken en haar gevraagd een ambulance te regelen en ervoor te zorgen dat ze niet met die jongens mee ging. Zij boden haar namelijk ook aan om haar naar ‘t ziekenhuis te brengen. Dat ze dat niet heeft gedaan en dus met een ambulance is meegegaan is waarschijnlijk haar redding geweest. Volgens de politie was ze anders waarschijnlijk in een club beland of boven zo’n theehuis…gedwongen prostitutie…
Om half vier mocht ze met ons mee en we hebben haar thuis in bed gelegd. De volgende morgen heeft ze haar ouders gebeld en die hebben haar natuurlijk opgehaald. Ze wilden dezelfde dag nog aangifte doen bij het betreffende bureau in A’dam, maar dat werd daar afgeraden!!! Het had toch geen prioriteit en ze deden er toch niets mee en het had dus geen enkele zin. Ze hebben drie keer gebeld met drie keer hetzelfde resultaat.
De volgende dag lees je dat de A’damse politie strenge controles hadden (zero tolerance) en streng controleert op fietsverlichting, gestolen fietsen, gordels, rijbewijs, autoverzekering, etc….
Daar hadden ze dus %@#$@!%$@ wel tijd voor!!! Tuurlijk, dat levert geld op.
Gelukkig raadde politie Haarlem aan wel aangifte te doen en dat heeft ze daar dus gedaan. Helaas wordt de aangifte van Haarlem naar A’dam gestuurd…

Gisteren nichtje A van 15 op de chat. Ze had afgelopen zaterdag een feestje van de hockey (ja, is vaut ik weet ‘t) gehad, alwaar ze ook helemaal van de wereld is geweest…ook GHB poeder! Ze weet helaas niet wie het gedaan hebben.
Verdomme, een kind van 15!!! Ik heb er geen woorden voor en heb er nog steeds een kut gevoel over.
Waar moet dat heen? En als de politie toch geen aktie onderneemt, kun je natuurlijk wel nagaan dat het steeds erger wordt en meer zal voorkomen.

Update I:
Het bewijs dat de politie puur alleen op financien wordt afgerekend: Politie presteert beter
Kut VVD ook.

Update II:
De politie is er nu zelf ook eindelijk achter:
Politietop hekelt Den Haag

Soms schaam ik me diep als Nederlander, zie enquete telegraaf.
Hebben we een allochtoons meisje dat er alles voor over heeft haar studie te voltooien, moet ze van de gemiddelde Nederlander accuut weg. Dat ze via een toeristenvisum is binnengekomen wordt haar kwalijk genomen, maar ik denk dat ik in haar situatie hetzelfde gedaan zou hebben.
Ben je meer vijf jaar in Nederland en in die vijf heb je het als niet-Nederlands sprekende allochtoon toch voor elkaar gekregen een VWO te volgen, word je tijdens het laatste jaar weggestuurd!
Natuurlijk grijp je dan naar kunstgrepen om je opleiding alsnog te kunnen voltooien.

Ik snap al helemaal niet dat ze weg moet. Dit soort mensen hebben we zo hard nodig hier in Nederland. Met al die verwende autochtonen, die te beroerd zijn om te leren en/of te werken. En als ze dan al een diploma halen, dan willen ze alleen werken voor het neusje van de zalm ipv beginnen op een normaal niveau.
We moeten zoveel mogelijk mensen uit het buitenland halen die wel willen werken.
Om ervoor te zorgen dat onze uitkeringen betaald kunnen worden.
En om in de toekomst de concurrentie met de opkomende landen (China, India, Brasilië) aan te kunnen.
Als we economisch het onderspit gaan delven tegen deze landen is dat te wijten aan de vreselijke lakse en verwende houding van menig autochtone Nederlander.

Ik kom net terug van het squashen en het valt me weer op. Vrouwen die sporten, komen niet om te sporten, maar om heel andere dingen.
Vrouw 1, mooie meid, staat opgemaakt en al op de squashbaan, inclusief mascara en de hele rambam! Tja, dan wil je ook niet gaan zweten natuurlijk, stel voor dat het uitloopt.

We waren klaar met squashen omdat de baan na ons werd gehuurd door twee dames. Wij van de baan af en zaten aan een tafeltje te kijken. En ja-hoor, eerst moest er 10 minuten gekwebbeld worden voor er geslagen werd. Stelletje domme dozen! Als jullie zonodig willen kwekken, doe dat dan buiten de baan, hadden wij nog 10 minuten door kunnen meppen. Grrrr

De foto’s van de anderen die mee waren.

(waaronder parende leeuwen op de weg, kudde olifanten met jong en een foto die illustreert hoe je veel levende kippen met een personenauto kunt vervoeren).

Persoonlijk heb ik een hekel aan oordelen en veroordelen. En al helemaal als het verhaal van beide kanten niet bekend is, de omstandigheden niet kent of culture verschillen zijn die niet zo gemakkelijk te doorgronden zijn.

Zo ook een gebeurtenis in Benin dat me is bijgebleven. Het gaat om Nicaise.
Hij (het is een man) werkt in het huis van de twee artsen (Marjan en Jetse) en maakt ‘s ochtends schoon, kookt en ‘s middags vertaalt hij (Ditamari naar Frans) voor Marjan als ze op huisbezoek gaat.

Op een zondag kwamen één van zijn kinderen naar Marjan toe om te medicijnen en verband te vragen voor hun moeder. Ze vertelden dat zij hout aan het sprokkelen was met twee andere vrouwen. Nicainse zijn vrouw, Marie, pakte een stuk hout, maar volgens de andere vrouwen zagen zij het stuk hout eerder en vonden zij dat het hun eigendom was. Er ontstond een ruzie en die vrouwen hadden Marie geslagen met een stuk hout. Marie had verwondingen aan haar hoofd en moest worden gehecht. Marjan heeft de benodigde materialen meegegeven, zodat ze kon worden behandeld in het ziekenhuis. Marjan vertelde ons dit verhaal maandag en ik was er helemaal ontdaan van. Hoe halen die vrouwen het in hun hoofd om elkaar met een stuk hout te slaan en nog wel op het hoofd. Maar ja…

Een dag later tijdens het werk vertelde Nicainse Marjan dat het verhaal over zijn vrouw niet waar is en dat hij haar zelf heeft geslagen, omdat zij een andere man ‘zag’. Marie is naar haar ouders gegaan. Ik kan niet vertellen wat je dan voelt. Nicainse zagen wij ook elke dag en het is echt een lieverd en dan valt meteen dat hele beeld weg en zie je hem opeens voor je als een man die zijn vrouw slaat met een stuk hout!
Marjan zelf had toen zelfs al allerlei ‘wraakacties’ zitten te bedenken en had er een paar dagen over zitten denken over hoe je Nicainse duidelijk kan maken dat dit absoluut niet kan. Cultuurverschil of niet, je slaat je vrouw gewoon niet. Punt!

Marjan heeft toen de dag erop een gesprek gehad met Nicainse. Ik zal jullie het hele verhaal vertellen wat hij Marjan vertelde, want dan besef je dat wij niet in staat zijn om te oordelen, maar dat hier echt sprake is van cultuurverschillen, en dat er een heel groot gat ligt tussen Afrika en Nederland.

Nicainse zijn ouders hadden geen vrouw voor hem ‘vastgelegd’, dus op een gegeven moment is hij in één van de dorpen een meisje gaan zoeken. Daar vond hij Marie, ze was toen zo’n 16 jaar oud. Hij ging in gesprek met haar vader en er werd afgesproken dat, zodra zij hem kinderen gaf, hij een bruidschat zou betalen van 100.000 cfa, omgerekend zo’n 150 EUR. Daar moet hij hier met zijn goed betaalde baan ongeveer vier maanden voor werken. Maar ze kwam uit een goede familie (terwijl ze beiden geen geboortebewijs hebben en dus niet naar school zijn geweest) dus dat was prima. Inmiddels hebben ze drie kinderen gekregen. Daarnaast zorgt zij voor drie kinderen van een broer van Nicainse (omdat Nicainse een baant heeft). En het jongste broertje van Nicainse woont bij hun in. Marie is nu ongeveer 23 jaar en heeft dus de zorg voor een groot gezin.

Een jongeman van 20 jaar die in hetzelfde quartier woont (families zijn hier ingedeeld over verschillende quartiers) ‘zag’ haar en ze gingen samen regelmatig wandelen. Dit werd opgemerkt door een van de oudsten en die waarschuwden de jonge man dat als Nicainse hier van hoorde, dat het dan ruzie werd. Maar de wandelingen gingen gewoon door…
Nicainse was en is overdag altijd weg en dan is dus zijn broertje ‘de man’ in huis. Marie moet dus officieel toestemming vragen aan dit broertje om het huis te verlaten. Nicainse zijn broertje sprak Marie erop aan dat het niet goed is dat ze zo vaak weg was en dat zij toestemming moest vragen. Ondanks dit ging ze gewoon door met de wandelingen.

Ondertussen merkte Nicainse dat er regelmatig rijst en geld miste. Hij vroeg aan zijn vrouw hoe dit kon en zij vertelde hem dat ze samen met een vriendin bezig was om een winkeltje te beginnen. Nicainse hoorde dit rustig aan en vroeg die betreffende vriendin er naar. Deze vriendin wist nergens wat van af. Ook hoorde Nicainse over de wandelingen van zijn vrouw.
De zaterdag erop liep Nicainse naar huis en hij kwam de bewuste jongeman tegen. Hij vroeg hem of het waar was dat hij regelmatig wandelingen maakte met zijn vrouw. Deze jongeman zei hem dat het inderdaad waar was. Nicainse vroeg hem om zondags naar zijn huis te komen en er dan over te praten in het bijzijn van een aantal wijze mannen van hun quartier.
Eenmaal thuisgekomen vroeg Nicainse aan zijn vrouw of dit waar was. Zij zei niets, maar ze ging op haar knieën en hield haar handen op. Nicainse vertelde letterlijk aan Marjan: Ons hart begrijpt geen woorden. Met dit gebaar gaf Marie dus aan dat zij straf verdiende. In het bijzijn van hun kinderen (want zij moeten weten dat een vrouw trouw moet zijn) en de oudsten, moest Nicainse zijn vrouw met een stuk hout op haar handen slaan. Op den duur werden haar handen heet en toen deed ze haar handen boven haar hoofd. Dit betekende dat Nicainse nog één keer mocht slaan. Hij wou haar op haar handen slaan, maar de stok kwam precies op haar hoofd terecht.

Nu moest er officieel een gevecht plaats gaan vinden tussen Nicainse en deze jongeman. De winnaar won Marie en haar kinderen. Als de jongeman won, moest hij de bruidsschat zelfs terugbetalen aan Nicainse. De jongeman hoorde natuurlijk ook al wat er was gebeurt en hem werd geadviseerd om nog even te wachten met dit gevecht aangezien het nog allemaal erg vers was.
Maar de jongeman zei niets te vrezen te hebben aangezien hij nog jong en sterk was (Nicainse is ongeveer 30 jaar, dit is een schatting aangezien hij geen geboortebewijs heeft en mensen weten niet welk jaar het is). Die zondagmiddag was het dan zover dat Nicainse moest vechten om zijn gezin te behouden!

Hij vertelde aan Marjan dat hij voelde dat hij de kracht van God kreeg om te vechten en Nicainse won inderdaad glorieus! Hij versloeg de jongeman in het geplande gevecht en hij behield zijn gezin. En iedereen feliciteerde Nicainse met zijn overwinning.

Verder vertelde Nicainse dat de jongeman GRIGRI had toegepast op Marie. Dat is een voodoo. Je aait iemand met poeder over zijn arm heen en daardoor kan de vrouw jou niet weerstaan. Nicainse legde uit dat daardoor Marie deze jongeman niet kon en/of durfde te weerstaan. Maar ze durfde er ook niet eerlijk voor uit te komen!

Marie is daarop teruggekomen naar hun huis. Nicainse zag die morgen dat ze thuis had geslapen. Man en vrouw liggen hier altijd apart. De vrouw met haar kinderen (dochters en zonen onder de 7 jaar) en de mannen bij elkaar. Als straks blijkt dat ze zwanger is, dan is het afwachten op wie het kind lijkt… Maar Nicainse moet het kind sowieso aannemen en verzorgen alsof het zijn eigen kind is. Zo zijn de lokale regels.

hier

De zin van het leven is er zin aan te geven

-Cees Lavertu-

Respect, diep respect heb ik voor de Afrikaanse vrouw. In tegenstelling tot de verwende Westerse wijven, klagen zij niet, terwijl het ongelofelijk en voor ons niet te bevatten wat zij moeten doorstaan en wat zij doen. Ze zorgen voor de kinderen, het eten, de was en werken op ‘t land, ongesteld of niet, ziek of niet ziek, meestal zwanger en praktisch altijd met kind op de rug. En natuurlijk zonder huishoudelijke apparaten. Met de hand de was doen, gebukt wrijvend en boenend op een steen, een paar uur lang. Eten bereiden houdt niet alleen het koken in, maar ook het bereiden van de ingrediënten. Een uur lang met een aantal vrouwen met een stok de maïs tot meel slaan om maar een voorbeeld te noemen.
Het begint eigenlijk al zodra je als meisje borstgroei begint te krijgen. Je wordt dan over ‘t algemeen uitgehuwelijkt aan een oudere man en je krijgt dan je 1e kind op je 11e of 12e. Je man is de baas en als ie zin heeft, word je gewoon genomen. Voorspel, tederheid, zoenen of iets dergelijks kent men niet. Anticonceptie natuurlijk ook niet, dus op je 20e heb je al gauw vijf kinderen. Als je 30 bent is je lichaam uitgewoond en kom je in de overgang. Op je 40e ben je oud, afgeschreven en bejaard, de 50 halen de meesten dan ook niet. Als je man overlijdt kom je, als je geluk hebt, bij zijn broer terecht als zijn tweede of derde vrouw, wat meestal inhoudt dat je zijn huis- en sexslaaf wordt. Echter als je overleden man geen broer (meer) heeft, hij te ver weg woont of men niet weet waar hij is, dan ben je een alleenstaande vrouw. Dit houdt in dat je dan een onbeschermde vrouw bent en elke man die zin heeft kan je dan ‘s nachts opzoeken, hetgeen dan ook gebeurt. Inkomen heb je niet, dus ben je afhankelijk van de vrijwillige giften van deze mannen en je buren. En af en toe ‘vang je een kind’, zoals daar dan gezegd wordt. Misschien het enige voordeel aan deze situatie aangezien kinderen je oude dag voorziening zijn.

Alleenstaande moeder met kinderen

De meesten hebben geen onderwijs genoten aangezien je alleen naar school mag als je een schooluniform hebt en je zelf papier en een pen meeneemt (vandaar dat pennen zo gewild zijn door Afrikaanse kinderen, ze bedelen om “Bics”). Meisjes worden over ‘t algemeen helemaal niet naar school gestuurd en als dat wel gebeurd (ze zijn dan meestal niet uitgehuwelijkt) worden ze vaak zwanger, meestal van een leraar, soms van conciërge, een oom of een andere willekeurige man. Dat wordt dan henzelf kwalijk genomen en dus worden ze van school gestuurd.

Maar ondanks al deze ellende, oneerlijkheid en ongelijkheid….een vreugde, uitstraling en levenslust dat deze vrouwen hebben, dat is werkelijk niet te beschrijven.
Het resultaat is ook dat vrouwen erg sterk zijn, heel sterk. Zelfs de Nederlands arts waarbij we te gast waren, verbaasd zich soms over wat die vrouwen kunnen doorstaan. Zo kwam er een vrouw langs die een open wond op haar onderbeen had, zware infectie en open tot op het bot! Ze had 3 dagen moeten ‘lopen’ met een stok om bij de kliniek te komen. Het bleek dat ze de wond al 10 jaar had! En al die tijd moest ze voor haar kinderen zorgen, eten maken en de was doen.

Schilderen medisch centrum met kraamkliniek

Een ander erg sneu geval was van een meisje van 5 jaar. Marjan, de arts, vroeg waar haar ouders waren. Die waren er niet meer, maar haar man was wel! Wat bleek, het meisje was al uitgehuwlijkd aan een vent van ruim in de 30. Aan de reactie van het meisje te zien, ze was als de doods voor hem, overtrad hij de daar algemeen heersende regel dat een meisje ‘pas’ wordt genomen zodra er borstgroei is.

O-ja, de mannen, tja, die hebben het beter. Meestal is er geen werk, dus liggen ze de halve dag onder een boom, gaan af en toe op jacht, hoeden de geiten en werken op ‘t land.

En ook petje af voor het Nederlands echtpaar die hun goede banen in Nederland hebben opgegeven, hun huis hebben verkocht en zijn geëmigreerd naar de achterlanden in Benin om zich daar, zonder salaris!, in te zetten voor de plaatselijke bevolking. Ze staan elke dag om 5u op en weken maandag t/m zaterdag van 7u tot vaak na 19u. Alleen de zondag hebben ze vrij. Ze gaan dan ‘s morgens naar de plaatselijke kerk en doen ‘s middags wat karwijtjes in huis waar ze door de week niet aan toe komen. En ze doen dat met een energie en bevlogenheid, pfff, echt super. Daar kan menig bijstandtrekker en/of WWer in Nederland heel wat van leren.
Als je meer wilt weten, kijk dan op de website van de stichting waar zij hun activiteiten hebben ondergebracht.
http://www.aktiebenin.nl/
De eerste twee stukjes van de “Wekelijkse column” gaan over ‘onze’ groep, de “Gitte groep” en geven een goede indruk van wat we gedaan hebben en wat we zoal tegenkwamen.